روش‌سازی به جای اسطوره‌سازی، میراث یحیی سنوار

ایلان پاپه یکی از شناخته‌شده‌ترین مورخانی است که روایت‌های رایج دربارهٔ تاریخ اسرائیل و فلسطین را به چالش کشیده است. پاپه مورخی اسرائیلی‌تبار است که پژوهش‌هایش بر تاریخ فلسطین و اسرائیل، جنگ ۱۹۴۸، آوارگی فلسطینیان، صهیونیسم و ساختارهای اشغال تمرکز دارد. او در آثار خود تلاش می‌کند تاریخ فلسطین را نه فقط از منظر دولت‌ها، جنگ‌ها و تصمیم‌های رهبران سیاسی، بلکه از زاویهٔ تجربهٔ مردم فلسطین، جابه‌جایی جمعیت، از دست‌رفتن سرزمین و رابطهٔ قدرت و روایت تاریخی بررسی کند.

برای نسل جدید، الگو بودن یعنی روش، داشتن نه اسطوره داشتن. روش او ساده است اما سخت: از کوچک شروع کن، شبکه بساز، پروتکل را بر نمایش ترجیح بده، ریسک را قیمت‌گذاری کن، و ظرفیت را بازتولیدپذیر طراحی کن. چنین روشی، در هر چرخه‌ی محاصره و هر فاز جنگ فرسایشی، قابل انتقال است.

اگر امروز در میان انبوه تصویرها، پوسترها، لباس‌ها و نشانه‌های مرتبط با فلسطین، چشممان به یک قاچ هندوانه بیفتد، احتمالاً دیگر آن را فقط یک میوه نخواهیم دید.
پوست سبز، لایه‌ی سفید، گوشت سرخ و دانه‌های سیاه؛ چهار رنگی که در کنار هم، ما را به یاد چهار رنگ پرچم فلسطین می‌اندازند: سبز، سفید، سیاه و سرخ.
اما داستان هندوانه از همین شباهت رنگ‌ها آغاز نمی‌شود و به همین‌جا هم ختم نمی‌شود.

کلید بازگشت؛ نماد میراثی که از پدربزرگ‌ها به نوه‌ها می‌رسد. این کلید گواه مالکیت ابدی فلسطینیان بر خانه‌هایی است که غصب شده‌اند و شعله‌ی امیدی که برای بازگشت هرگز خاموش نمی‌شود.

حنظله؛ کودک ۱۰ ساله‌ای که هرگز پیر نمی‌شود تا زمانی که به وطنش بازگردد. او نماد وجدان بیدار بشریت و شاهد همیشگی رنج و ایستادگی ملت فلسطین در برابر اشغالگری است.

«مثلث سرخ؛ نشانی از دقت، شجاعت و پایمردی. این نماد که از دل ویدیوهای حماسی مقاومت غزه برآمده، امروزه به آیکونی جهانی برای نشان دادن هدف‌گیری دقیق علیه اشغالگری و پیروزی اراده بر سلاح تبدیل شده است. مثلث سرخ، روایتگر لحظه‌ی غلبه مظلوم بر ظالم در ویرانه‌های غزه است.»

کوفیه پوششی سنتی و نمادین است که ریشه در فرهنگ و تاریخ منطقه خاورمیانه دارد. این پوشش معمولاً از پارچه‌ای سبک و با طرح‌های خاص تهیه می‌شود و علاوه بر کاربردهای روزمره، نمایانگر هویت و مقاومت فرهنگی مردم منطقه است.